Hirurgija žučne kese

Operacija žučne kese (operacija žuči) je standardna procedura koja se izvodi u Atlas opštoj bolnici. Žučna kesa se nalazi sa donje strane jetre i veličine je oko 10 cm. 

Hirurgija žučne kese
Hirurgija žučne kese

Hirurgija žučne kese danas predstavlja najčešću hiruršku proceduru u svetu.

Operacija žučne kese izvodi se najčešće zbog prisustva kamenaca u njoj, koje se ređe nalazi u  žučnim putevima.

Faktori koji mogu dovesti do stvaranja kamenca u žučnoj kesi su: pol, trudnoća, gojaznost, starost, nasledni činioci, određene bolesti, navike u ishrani.

U velikom procentu prisustvo kamenaca u žučnoj kesi je bez simptoma (slučajno se otkrivaju na ultrazvučnom pregledu).

Kod nekih pacijenata nakon neizlečenih upala, kamenci mogu proći u glavni žučni vod i izazvati njegovo zapušavanje, što dovodi do retencije (zadržavanja) žuči i pojave „žutice“.

Najređa, ali i najteža komplikacija kalkuloze žučne kese je pojava akutnog pankreatita, koji u velikom procentu može da postane hemoragijsko – nekrotički i da se završi i smrtnim ishodom. Ponekad se na ultrasonografskom pregledu otkrivaju tumorozne formacije na unutrašnjem delu – mukozi žučne kese.

To su najčešće polipi koji mogu biti papilomi ili adenomi, redje fibromi ili lejomiomi.

Operacija žučne kese danas u svetu predstavlja najčešće izvođenu hiruršku proceduru.

 

Kako se izvodi postupak

Prva operacija žučne kese urađena je u Berlinu 1882. godine, i od tada do danas operativna tehnika je usavršavana. Ideja je ostala ista i svodi se na to da žučnu kesu ne treba odstraniti zato što sadrži kamence, već zato što ih stvara.

U Atlas opštoj bolnici, izvodi se laparoskopska holecistektomija. Hirurgija žučne kese, umesto klasičnog operativnog reza od oko 15 – 20 cm izvodi kroz 3 od 4 incizije promera 0.5 do 1 cm, bez presecanja struktura prednjeg trbušnog zida. Na određena mesta na trbuhu postavljaju se trokari kroz koje se uvode kamera – teleskop i radni instrumenti.

Operacija se izvodi tako što je pacijent u opštoj anesteziji u odgovarajućem položaju. Pacijentu se kroz pupak uvodi tanka igla (Veress), kroz koju se insuflira gas (najčešće CO2 ), koji može biti na određenoj temperaturi i vlažnosti. Gas u trbuhu ima zadatak da odigne prednji trbušni zid i na taj način stvori „radni prostor“, neophodan za dalji hirurški rad.

Nakon postizanja radnog pritiska od 12 – 14 mmHg, uvodi se trokar kroz koji se uvodi teleskop – laparoskop koji je spojen sa kamerom i monitorom koji prikazuje sliku unutrašnjih organa. Zatim se uvode i preostali trokari kroz koje se postavljaju radni instrumenti, pomoću kojih hirurg oslobađa biliovaskularne elemente (arteriju i vod žučne kese), zatim se oni podvezuju – klipsuju i presecaju.

Nakon toga se žučna kesa skida iz svoje lože i kroz jedan od portova izvlači iz trbuha.

Ponekad je potrebno da se kroz jedan od portova postavi i abdominalni dren, a zatim se vrši desuflacija gasa, vađenje portova i šivenje incizija. Nakon toga se pacijent izvodi iz anestezije i tako se završava hirurška intervencija.

Oporavak

Posle operacije, pacijent nekoliko sati kasnije može da ustaje i da počne sa unosom tečnosti i lake hrane, a bolnicu napušta istog dana ili sutradan. Aktivnosti pacijenta zavise od toga kako se on oseća, a najčešće se preporučuje se rana aktivacija i šetnja. Kontrolni pregled se zakazuje za sedam dana.

Kod malog broja pacijenata (2 – 4%) ne može se završiti ova operacija do kraja zbog nemogućnosti vizueliziranja biliovaskularnih elemenata i struktura i nemogućnosti da se njima manipuliše.

U ovom slučaju radi se takozvana konverzija – prelazak u otvorenu – klasičnu operaciju. Ovo nije komplikacija, već stvar hirurške procene da se bezbedno hiruška intervancija završi do kraja.

Značajno kraći period oporavka u odnosno na standardnu proceduru.

Nakon laparoskopske operacije žučne kese, pacijent se vraća na posao nakon 7 dana, za razliku od klasične operacije, gde taj period iznosi 4 do 6 nedelja.

 

Potražite dodatne informacije iz oblasti: Hirurgija žučne kese

Eksperti iz oblasti: Hirurgija